آهن یک ماده معدنی ضروری برای ساخت هموگلوبین، میوگلوبین و انتقال اکسیژن است. کاهش ذخایر آهن می‌تواند پیش از ایجاد کم‌خونی آشکار رخ دهد؛ بنابراین خستگی یا رنگ‌پریدگی به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست.nnفرم‌های خوراکی رایج شامل فروس سولفات، فروس فومارات، فروس گلوکونات و فروس بیس‌گلیسینات هستند. مقدار آهن المنتال در این فرآورده‌ها متفاوت است و باید هنگام مقایسه دوز به آن توجه شود.nnآهن خوراکی معمولاً با معده خالی بهتر جذب می‌شود، اما ممکن است عوارض گوارشی ایجاد کند. چای، قهوه و بعضی مواد غذایی یا مکمل‌های معدنی می‌توانند جذب آن را کاهش دهند.nnموضوعات مرتبط با بررسی کمبود آهن می‌توانند شامل ویتامین B12، فولات (B9)، منیزیم، ویتامین D و روی نیز باشند؛ ارتباط هرکدام باید با توجه به علائم و شرایط فرد تفسیر شود.